yanoo.pl

Nickel(is)back! 18 listopada Nickelback wydali nową płytę Dark Horse. Strasznie długo na nią czekałem, bo dopiero dzisiaj listonosz podrzucił, ale w końcu jest i… już po pierwszym przesłuchaniu jestem zajarany jak dziecko na widok cukierka.

W telegraficznym skrócie – styl bez zmian, 43 minuty świetnego brzmienia, jedenaście nowych kawałków, z czego trzy albo cztery to balladki.

Z miejsca w ucho wpadły mi Gotta Be Somebody¹, które zdążyłem poznać wcześniej, oraz Just to Get High – dynamiczny kawałek, który potrafi człowieka naładować energią. Poza tym ten krążek chyba nie ma żadnych słabych punktów, chociaż krytyka branżowa ma diametralnie odmienne zdanie², to jednak fani wyrażają się raczej ciepło o płycie i ja się do nich zaliczam. Polecam!

1. singiel promujący płytę [↩]
2. rzut okiem na proffesional reviews na wikipedii [↩]

Coma wydała właśnie swój trzeci album – dwupłytową Hipertrofię. Już po pierwszym przesłuchaniu mogę stwierdzić, że to album wyjątkowy – i nie mam tu na myśli wyjątkowo krótkiego tytułu¹, czy dwupłytowego wydania. Ten album jest w przypadku Comy wyjątkowy, bo zupełnie inny niż poprzednie.

“Zaprzepaszczone…” to było dla mnie mistrzostwo świata. Połączenie niezwykłych tekstów², świetnego brzmienia przyprawione szczyptą absolutnej wyjątkowości na bardzo spójnej płycie. To się świetnie słuchało jako całość, można było sobie pośpiewać np. przy “Tonacji”, był ładunek emocjonalny – po prostu genialna rockowa płyta. Dla mnie idealna. Jaka jest Hipertrofia? Hm… inna.

Ostre³ kawałki pełne ekspresywnej siły zostały wyparte przez poezją śpiewaną. To dalej jest rock, ale dużo spokojniejszy i bez “powera” – choć oczywiście jest parę mocniejszych kawałków. Dużo tu eksperymentowania formą – ba! jest nawet kawałek nieco bluesowy (sic!).

Płyta jest dużo trudniejsza w odbiorze niż poprzednie (o czym zresztą mówił sam Rogucki w jednym z wywiadów), ale dzięki temu bardzo ciekawa. Mnie osobiście jednak bardziej odpowiadał styl z poprzednich dwóch albumów – i nie zdziwię się, jeśli spora część fanów Comy będzie miała podobne odczucia.

Z drugiej strony… “Zaprzepaszczone…” doceniłem dopiero po kilkunastu przesłuchaniach, więc może i z Hipertrofią będzie podobnie?

1. “Zaprzepaszczone siły wielkiej armii świętych znaków” rox! [↩]
2. czarny STFU!! [↩]
3. zachowując odpowiednie proporcje – wiadomo, że to metal nie jest [↩]

Od czasu płyty Getting Away With Murder Papa Roach chyba żadna muza nie dawała mi takiego kopa jak kawałek The River kapeli Good Charlotte. Szkoda, że inne utwory z ich płyty za nic nie przypominają tego jednego – są wolne, czasem wręcz smętne. The River jest jednak boskie:

[youtube 3RI5dr4ZixI]

Będzie muzycznie. Ostatnio słucham głównie RMF i mi wpadło w ucho. Marquess – Vayamos Companeros…

[youtube AjuPqjyxQCQ]

… oraz Ville Valo & Natalia Avelon – Summer Wine:

[youtube D4uX3hAyVvQ]

Enjoy.